Selamlar ahali…Yorucu bir vize dönemini geride bırakmış bulunuyorum.Hergününe bir sınav sığdırılan,gece 3′te yatıran bir hafta…Ama neysek, korktuğum başıma gelmedi ve sınavlarımın büyük bir bölümü iyi geçti.Vizeleri bitirdik, şimdi kafa tatili yapıyoruz bir hafta; ondan sonra da Kurban Bayramı var: bildiğin istirahat ve ibadet dönemi yani.

Bugün İngilizce vizesi vardı son olarak.İlkokul ve lise deneyimlerimle yaptım.Havsa MYO‘daki İngilizceci öğretemiyor yada öğretilecek şeyleri bilmiyor.09:30 da sınava girdik 10:00 da çıktım, doğru eve gittim.Hazırladım bavulu ve sonra bi çay içtim; 12:35 İstanbul biletim arka cebimdeydi, biraz heyecan vardı açıkcası.Yolculuğa bir saat kala çıktım, terminale doğru yürüdüm.Birkaç arkadaşımı daha gördüm, aynı arabayla gittik hemde İstanbul’a ama koltuk numaram 2 idi ve yanımda yaşlılığa adım atmış bir adam vardı, Cengiz Abi…Muhabbet açıldı, hoşbeş ettik kıvamında, ilk mola yerinde indik, bana bi çay ısmarladı sağolsun; bir de sigaramı yaktım: açık havada çay ve sigara, rakı ile balık gibi dostmuş meğer.Cengiz Abi 20 senedir içmiyormuş, nasihatlerde bulundu vesselam.Yaklaşık 2,30 saat sonunda indim ve evimin yolunu tuttum, sonrası bilindik manzaralar…

İnternetsizdim Havsa’da, laptop aldık ama internet olmayınca bi boka yaramıyor meret.Evimde hazır bağlantı var ne güzel, her geldiğimde elimi tutup hoşgeldin diyor eski klavyem, öptürüyorum elimi.