Zamanın içinden,en derinlerinden gelen bir ses,
Hayali gözlerinden okunan,kumlarda salınan kontes…
Gel gör ki hayatımın ritminde duyduğum tek şey es,
Tek başınalığın şahidi gönlüm ve içimde olmayan heves,
Tek dileğim sen ve ben,birde melodilerden kafes…
Her paragrafta naralar,kapanmayan yaralar…
Dost denilenler gün gelir cehennemin kapılarını aralar,
Monotonluk modasında zamanı öldüren tekrarlar…
Oynanmayı bekleyen dramlar,yaşanmayı bekleyen hatıralar,
Kıyıya vurmuş umutlar ve sessizlik senaryolarım,
Hep mutluluk oyunları hep mi çıkmaz yollarım?
Acelesi nedir,nereye gidiyor bu yıllarım?
Güneşin batışımı izlemesiyle başladı sonlarım…
Teber 2008