Ey huzur tabiatının gözü kanlı katili,
Aç gözlerini de gör şu alemi
Dökülen susamış bir yaprak değil,
Dökülen ab-ı hayatta değil;
Dökülen yıpranmış, solmuş bir mevsim:
İsyankar olayım diye,Hüda arar durur neslim…
—————————————————-
Ey cibilliyetimin büyük katibi,
Aç yüreğimi de koy kendini
Bildiğin körelmiş bir bıçak değil,
Bildiğin ah-u zar da değil;
Bildiğin yıpranmış, solmuş bir neyim:
Gönülde hissedeyim diye, nefes arar durur bendim…
—————————————————-
Ey alemlerdeki maddi buhran sahibi,
Aç kulaklarını da dinle şu ademi
Duyduğun hasım naraları değil,
Duyduğun ab-ı revanda değil;
Duyduğun yıpranmış, solmuş bir resim: *
Zevk-ü cefa haktır diye, Teber Rabb’a olur teslim…
Teber 2009


Bazı sözcük ve sözcük gruplarının kullandığım anlamları:
Huzur Tabiatı:  Huzurun Doğası
Alem: Dünya
Ab-ı Hayat: Yaşam Suyu
Hüda: Doğru Yolu Gösteren, Hidayet Eden
Cibilliyet: Geçmiş
Katip: Kaderi Yazan, Hak
Ah-u Zar: Derin Acı mak, İnlemek
Ney: Üflemeli bir çalgı, Tasavvufi bir alet.
Bendim: 1)Bent:Set çekmek 2)Kendim
Maddi Buhran: Dünyevi Kazanç Hastalığı
Adem: Ademoğlu, İnsan
Hasım Naraları: Düşman Sesleri
Ab-ı Revan: Gönül rahatlığı, Gerçek Yaşam
Zevk-ü Cefa: Hak İçin Zevk ile Cefa Çekmek
Teber: Mahlasım, ben Coşkun Teber .
Rabb: Yaratan, Allah

Not: Bu şiiri kaba taslak olarak yazmam 1 saatimi, blogum için düzenleyip, şiiri tekrar elden geçirmem, yayımlamaya hazır hale getirmem ise 2-3 saatimi…Ama manevi olarak kendimi dile getirdiğim, bilhassa kendim olabildiğim ilk şiirim diyebilirim.Şiirde bütünlük yakalamaya çalıştım.Birşeyler anlatabildiysem ne mutlu bana.Selametle kalın…