Vezni Aher Denemem Olan YGHG Adlı Dörtlüğüm
Yağmur yağar / gönül taşar / hakikati/ görür gözler
Gönül taşar / ağlar sevdam / senin ile / can bulur
Hakikati /senin ile / yaşamış / bu gönül
Görür gözler / can bulur / bu gönül / sur olur

Kendi yazmış olduğum vezni aher özelliğini kullandığım dörtlüğümdür.Uyak ve kelime düzeni bakımından pek düzenli olmadı ama amacıma ulaşmış oldum;vezni aheri kullandım=)

İşte Gölge Haramilerindeki Dörtlüğü
Sanma şahım / herkesi sen / sadıkane / yar olur
Herkesi sen / dost mu sandın / belki ol / ağyar olur
Sadıkane / belki ol / alemde / dildar olur
Yar olur / ağyar olur / dildar olur / serdar olur

Yukarıdaki beyit Yavuz Sultan Selim Han‘a aittir aslında. Dizelerin ilk kelimeleri yukarıdan aşağıya okunduğunda aynı dizeyi verir.Bu tarzda yazılan ilk beyit olduğu söylenmektedir. Divan edebiyatında bu özelliğe vezni aher denir.
Yavuz Sultan Selim Han bu beyiti Şah İsmail‘e yazmıştır. Hikayesi şöyledir:

Yavuz şiire, edebiyata ve satranç oynamaya meraklı biridir. Aynı şekilde Şah İsmail’de de bu özellikler vardır. Sarayında ünlü şairleri barındırır ve çok iyi satranç oynar. Bunu bilen Yavuz Şahın şahın bu özelliğinden yararlanmak ister. Tebdili kıyafetle (gezgin bir abdal kılığında) şahın ülkesine gider. Hanlarda , Kervansaraylarda satranç oynayarak önüne geleni yener. Haber şaha ulaşır. Şah der ki çağırın birde benimle oynasın. Yavuz Şah’ı da yener. Şah sinirlenir ve Yavuz’a der ki: ” sen edep nedir bilmez misin? Hiç şahlar mat edilir mi?” Elinin tersiyle Yavuza bir tokat atar. Şahın kızdığını anlayan Yavuz onu yücelten şiirler okumaya başlar. İşte şahın huzurundan ayrılırkende bu şiiri okur. Ancak Şah İsmail hala onun Yavuz Sultan Selim olduğunu anlamamıştır.

Yavuz yediği tokatın acısını unutmaz. Birkaç sene sonra Çaldıran’da Şah İsmail’i yener ve ona bir mektup gönderir. Mektupta o günkü tokadın acısını aldığını söyler ve ilave eder: ” Atacaksan tokadı böyle atacaksın. “

Sagopa Kajmer bu dizeleri kendi şarkısında kullanmış,çok da iyi etmiş,iyi de olmuş.Ben de bu hikayeyi bu şarkı sayesinde öğrendim.Anlamı çok büyük,yazan ve yazdıran kişiler gibi…Üstad bunun son dizesini kendi şarkı ahengine uygun olarak değiştirmiş galiba,ama beni buralar değil;önemli olan insana haz veren bu keşfetme hissini aşılaması ve yüzleri tebessüm fırçasıyla çizmesi.Selam olsun üstadlara…